باشگاه کوهنوردی سپهر رشت

  • خانه
  • درباره ما
    • درباره ما
    • اساسنامه
  • روابط عمومی
    • اخبار و رویدادها
    • اطلاعیه ها
    • برنامه ها
      • برنامه های سال های گذشته
      • برنامه شش ماه دوم سال ۱۳۹۴
      • برنامه آینده
    • بحث آزاد
  • فنی
    • فایل های gps
    • هواشناسی
    • گزارش برنامه ها
  • آموزش
    • مطالب آموزشی
    • کلاس های آموزشی
  • گالری تصاویر
    • عکس هفته
    • عکس های سال جاری
    • عکس های سال های گذشته
  • فرهنگی
    • محیط زیست
    • مطالب فرهنگی
    • مناسبت ها
  • کتابخانه
    • مجلات
    • کتاب
  • تماس با ما

عارضه Trench foot چیست؟

این وضعیتی جدی ناشی از قرار گرفتن طولانی مدت پای شما در معرض رطوبت است، این عبارت از زمان جنگ اول جهانی و زمانی که سربازان طی مدت طولانی در سرزمین‌های سرد و مرطوب بدون استفاده از جوراب و کفش مناسب می‌جنگیدند باب شد. نکته قابل توجه اینکه برآوردها نشان می‌دهد در حدود ۲۰۰۰ سرباز آمریکایی و ۷۵۰۰۰ سرباز انگلیسی طی جنگ جهانی نخست در نتیجه این عارضه جان باخته‌اند. نداشتن یا استفاده نکردن از کفش‌های کوه‌نوردی مناسب فصل می‌تواند یکی از دلایل بروز چنین عارضه‌ای در کوه‌نوردان باشد.

علائم
تاول پا، لکه‌های پوست، قرمزی و تورم، از بین رفتن بافت پوست و تکه‌تکه شدن آن، احساس سرما در پا، سنگینی پاها، بی‌حسی، احساس درد در مجاورت گرما، احساس مورمور شدن از علائمی است که می‌تواند ناشی از بروز این عارضه باشد.

دلایل بروز
خیس شدن پا به مدت طولانی و خشک نکردن آن‌ها به نحو صحیح دلیل اصلی بروز این عارضه است، البته درجه حرارت در محدوده ۱- تا ۴٫۵ درجه سانتی‌گراد نیز می‌تواند از دلایل بروز آن محسوب شود و این وضعیت حتی در شرایط صحرا و بیایان نیز ممکن است رخ دهد. کلید پیش‌گیری هم عبارت است از اینکه تا چه میزان پای شما خیس و مرطوب است و البته تا حدودی هم دما و سرمای پاها تا چه میزان است. قرار گرفتن پاها در مدت زمان طولانی در کفش و جوراب خیس می‌تواند از دلائل اصلی بروز این وضعیت باشد. کوه‌نوردی با کفش نامناسب و خیس شدن کفش و متعاقب آن جوراب و پاهای شما از جمله این وضعیت‌ها محسوب می‌شود. در شرایط رطوبت و سرمای طولانی مدت، از میزان گردش خون در پاهای شما کاسته و اعصاب این ناحیه نیز مختل می‌شود، اکسیژن و مواد غذایی کمتری به این ناحیه می‌رسد و حتی اختلال اعصاب این نواحی منجر به بی‌حسی و تحریک‌ناپذیری این مناطق می‌شود.

درمان
استراحت و بالا بردن پای آسیب‌دیده برای تحت تاثیر قراردادن سیستم گردش خون و جلوگیری از تاول زدن، استفاده از بروفن برای کاهش درد و التهاب، درآوردن جوراب‌ها و خودداری از پوشیدن جوراب‌های کثیف و یا مرطوب،تمیز کردن ناحیه آسیب‌دیده، خشک کردن دقیق و سریع پا، قرار دادن کیسه آب گرم روی پای آسیب‌دیده تا ۵ دقیقه از راه‌کارهای درمان ابتدایی آن محسوب می‌شوند. اگر این درمان‌های ابتدایی پاسخگو نبودند و عضو آسیب‌دیده رو به وخامت بیشتری رفت حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.

ترجمه: پویا سلیمانی
برداشت از: کانال باشگاه کوه‌نوردان ‌ایران

یک نظر بدهید

برای صرف‌نظر کردن از پاسخ‌گویی اینجا را کلیک نمایید.

ابزارکی وجود ندارد

bigtheme
  • rss
© Copyright 2013, All Rights Reserved. | Powered by باشگاه کوهنوردی سپهر رشت | Designed by sepehrclub72