باشگاه کوهنوردی سپهر رشت

  • خانه
  • درباره ما
    • درباره ما
    • اساسنامه
  • روابط عمومی
    • اخبار و رویدادها
    • اطلاعیه ها
    • برنامه ها
      • برنامه های سال های گذشته
      • برنامه شش ماه دوم سال ۱۳۹۴
      • برنامه آینده
    • بحث آزاد
  • فنی
    • فایل های gps
    • هواشناسی
    • گزارش برنامه ها
  • آموزش
    • مطالب آموزشی
    • کلاس های آموزشی
  • گالری تصاویر
    • عکس هفته
    • عکس های سال جاری
    • عکس های سال های گذشته
  • فرهنگی
    • محیط زیست
    • مطالب فرهنگی
    • مناسبت ها
  • کتابخانه
    • مجلات
    • کتاب
  • تماس با ما

برف کوری در فصل زمستان و در برنامه های کوهنوردی

%d8%a8%d8%b1%d9%81-%da%a9%d9%88%d8%b1%db%8c-95

برف کوری یا نورزدگی از مشکلات شایع در برنامه های کوهنوردی زمستانی است در صورتی اصول پیشگیری و مراقبت های لازم صورت نگیرد:

– در برف کوری به خاطر درد شدید و ممانعت از خواب، باید از مسکن استفاده شود.

– کسانی که سابقه پیوند قرنیه چشم دارند، در صعود دچار نورزدگی شدیدتری می شوند.

پیشگیری از برف کوری

– از برف کوری می توان با استفاده از عینک های محافظ پلاریزه ی ۱۰۰ درصد مسدود کننده ی UV ، عینک های آفتابی منحنی wraparound sunglasses یا عینک های محافظ مخصوص توده های یخچالی glacier goggles جلوگیری کرد. این عینک ها حدود ۱۰ درصد از نور مرئی را عبور داده و تقریبا تمام اشعه های UV را جذب می کنند.

عینک های محافظ مخصوص توده های یخچالی همان عینک های آفتابی هستند، اما دارای ترکیبات و ویژگی های اضافی، مانند داشتن ضمائمی در دو طرف و پایین جهت جلوگیری از ورود نور به چشم می باشند. این عینک ها معمولا با آینه و لنزهای پلاریزه شده ساخته می شوند که تیره تر از عینک آفتابی عادی هستند.

– بایستی همواره عینک های آفتابی یا عینک های محافظ برف را به چشم زد، حتی زمانی که هوا ابری است، زیرا اشعه های UV می توانند از میان ابرها نفوذ کنند. یک لنز تیره و یا آینه ای همیشه بهترین گزینه است. عینک های محافظ برف در پایینِ قسمت منحنی و نه در بالا دارای سوراخ یا هواکشی است. این امر اجازه می دهد که رطوبت از بین رفته و در نتیجه عینک های محافظ بخار نگیرند و یا یخ نبندند. آنها همچنین محکم در صورت جا می گیرند و اطراف را کاملا پوشش می دهد.

– بایستی از یک کلاه یا کلاه ایمنی به همراه آفتابگیر یا نقاب استفاده کرد تا از ورود اشعه های خورشیدی از بالا جلوگیری شود.

– در موارد اضطراری و عدم دسترسی به عینک آفتابی، می توان یک عینک محافظ را با استفاده از یک تکه نوار، مقوا، پوست درخت یا وسایل دیگری که به راحتی در دسترس هستند، ساخت. آن را در قسمت بینی برش داد و دو شکاف افقی نازک در نقطه ی دید ایجاد نمایید به طوری که به اندازه ای باشند که برای دیدن کافی است و از ورود نور به داخل جلوگیری کنند. می توان این عینک دست ساز را با استفاده از یک ریسمان و یا نوار به خوبی در اطراف سر فرد محکم کرد تا بیشترین محافظت را فراهم سازد.

– سیاه کردن پلک ها با دوده و یا زغال می تواند برخی از اشعه های مضر UV را جذب و نور را از چشمان شما منحرف و دور سازد.

– پیش از رفتن در برف، از پزشک بخواهید قطره های چشمی یا پمادهایی را برای برف کوری تجویز نماید.

– افرادی که از لنزهای چشمی استفاده می کنند، می توانند از بعضی مارک های لنز که با UV عالی و مواد مسدود کننده ساخته شده اند، استفاده کنند. با این حال، حفاظت این لنزها تنها به قرنیه و مردمک محدود می شود و نه بافت ملتحمه و یا پلک.

همیشه به یاد داشته باشید که در هر زمینه ای، پیشگیری بهتر از درمان است. بنابراین، همیشه عینک آفتابی خود را دم دست داشته باشید تا از چشمان شما در برابر اشعه UV محافظت شود.

انجمن پزشکی کوهستان ایران

یک نظر بدهید

برای صرف‌نظر کردن از پاسخ‌گویی اینجا را کلیک نمایید.

ابزارکی وجود ندارد

bigtheme
  • rss
© Copyright 2013, All Rights Reserved. | Powered by باشگاه کوهنوردی سپهر رشت | Designed by sepehrclub72