استانداردها

لباس‌های ضدآب که برای ورزش‌های زمستانی طراحی می‌شوند کاملا ضدآب نیستند و در مقابل رطوبت، فشار و زمان، به مرور آب را از خود عبور خواهند داد. بر این اساس شرکت‌های تولیدی استانداردهای مختلفی برای پارچه‌های ضدآب تعریف کرده‌اند.
یک بارانی از جنس نایلون کاملا ضدآب است و برای ایستادن در ایستگاه اتوبوس کاملا مناسب خواهد بود، ولی اگر بخواهید با آن اسکی کنید ظرف چند دقیقه خیس عرق خودتان خواهید شد.
هنر طراحی پارچه‌های ضدآب ورزشی در جلوگیری از نفوذ آب باران است در حالی که رطوبت عرق بدن شما را براحتی به بیرون انتقال می‌دهد.

سازندگان معمولا میزان ضدآب بودن پارچه‌ها را با دو عدد نشان می‌دهند.
شاخص ضدآب
عدد اول بر حسب میلی‌متر (mm) ارتفاع ستون آبی را نشان می‌دهد که سطح مقطع مشخصی از آن پارچه می‌تواند بدون آنکه آب را به طرف داخل نشت دهد تحمل کند. (مثلا ۱۰,۰۰۰ mm یعنی معادل ۱۰,۰۰۰ میلی‌متر یا ۱۰ متر) هر چه عدد بزرگتر میزان ضد آب بودن پارچه بیشتر.
شاخص تنفس
عدد دوم شاخص میزان تنفس پارچه است و نشان دهنده میزان (بر حسب گرم) بخار آبی است که در مدت ۲۴ ساعت از داخل به خارج آن از سطح مقطعی به مساحت یک متر مربع عبور می‌کند. (مثلا ۲۰,۰۰۰ g/m2/24hr یعنی عبور ۲۰,۰۰۰ گرم بخار آب در مدت ۲۴ ساعت از سطح یک متر مربع پارچه) هر چه عدد بزرگتر میزان تنفس پارچه بیشتر.

ترجمه: فرزین فیروزی
منابع: http://www.evo.com/guides/outerwear-waterproof-ratings-and-breathability

http://www.paddypallin.com.au/blog/all-about-waterproof-fabrics