بر اساس مفاد مندرج در اصل سه قانون اساسی کشور، دیوان عدالت اداری مبنی بر: « دولت جمهوری اسلامی ایران موظف است برای نیل به اهداف مذکور در اصل دوم، همه امکانات خود را برای امور زیر به کار برد: آموزش و پرورش و تربیت بدنی رایگان برای همه در تمام سطوح، و تسهیل و تعمیم آموزش عالی» و نیز سیاست‌های کلی برنامه ششم توسعه امور اجتماعی ماده ۴۴ مبنی بر « توسعه تربیت بدنی و ورزش همگانی»؛ نهادهای اجرایی ورزش، در رأس آن فدراسیون‌های ورزشی به عنوان متولیان عمومی و نه خصوصی امر مهم و جامعه‌شمول ورزش، نیازمند بررسی و تصویب طرح‌ها و برنامه‌هایی هستند که با مدیریت هزینه‌های عمومی در حوزه‌های مشخص آموزشی و ترویجی رشته‌ی خود به رشد و همگانی شدن این رشته‌ها کمک نموده و زمینه‌ی مشارکت عمومی را فراهم نمایند.
امری که اساسا با پولی شدن، انحصاری شدن و رقابتی شدن بیش از پیش امکانات و فرصت‌های این رشته‌ها در تضاد و یا مانعی بر سر راه آن می‌باشد.
طبق روند پیش‌گرفته شده در فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی، مخاطبان این فدراسیون هر روزه شاهد رشد هزینه‌ها، دوره‌های اجباری و پیش‌نیاز، هزینه‌های اختصاصی مسابقات، و در اقدامی تازه پرداخت حق عضویت سالانه با مبلغ تقریبی ۶۰هزار تومان برای رشته‌های رقابتی و مبالغی متفاوت برای عضویت مربی‌ها و اعضای عادی هستند.
به منظور ارتقای ارتباط موثر این نهاد مرجع و موثر در سیاست‌های کلان مرتبط با این رشته و بدنه‌ی عمومی آن برآن هستیم تا موارد زیر مورد بررسی و اعمال نظر کارشناسانه و منصفانه قرار گیرد. بدیهی است به منظور احترام متقابل و حفظ رابطه‌ی کارا و پیش‌رونده‌ی این فدراسیون با اعضای خود، نیاز است موارد ذیل پس از بررسی و توجیه سازمانی به سمع و نظر مخاطبان خاص و عمومی این رشته‌ها برسد.
۱-  لزوم برگزاری کارگاه‌های عمومی و آموزشی غیرپولی به منظور ترویج دانش عمومی و تخصصی این رشته در صورتی‌که اکنون تمامی دوره‌ها پولی و پیش‌نیاز اجباری دوره‌های دیگر هستند.
۲- تعریف کارشناسانه و سازمانی دوره‌های پیش‌نیاز مربی‌گری به علت جلوگیری از اظهارنظرهای شخصی، رشد دوره‌های غیرضرروی و انحصاری شدن امر مهم آموزش.
۳-  روشن شدن موارد خدماتی فدراسیون در برابر حق عضویت سالانه
۴-  تعریف چگونگی ترازبندی حق پرداخت عضویت سالانه (در طرح مزبور ورزشکاران گمنام و کم‌‌امکانات شهرستان‌هایی با رشد کم در این رشته‌ها و تمایل به شرکت در یک دوره مسابقات و یا دوره‌ها چه وضعیتی دارند؟)
۵- بررسی تأثیر این طرح بر باشگاه‌ها و گروه‌های کوهنوردی و صعودهای ورزشی که یکی از منابع اصلی درآمد ایشان از طریق حق عضویت سالانه می‌باشد.
۶- لزوم پشتیبانی از جانب بودجه‌های دولتی و سازمانی وزارت ورزش برای پوشش هزینه‌های روزافزون برگزاری مسابقات ورزشی و رویدادهای عمومی در رشته‌های مذکور
۷-  شفاف نمودن برنامه‌ی وزارت ورزش جهت کاهش ناهمخوانی سیاست‌گذاری‌های کلان ورزش با نیازمندی‌های واقعی جامعه ورزشی
۸-  جلوگیری از خصوصی شدن خدمات عمومی و رفاهی-اجتماعی در زمینه‌ی ورزش.