چندسال قبل موضوعی را با رویکرد پیشگیرانه تحت عنوان “قانون ساعت ۱۴” نشر دادم. این موضوع بابازخوردهای زیادی مواجه شد که عمدتن رویکردها نسبت به آن مثبت بود. اما امروز مطلبی را با عنوان:
“قانون ساعت ۱۴ در کوهنوردی ؛ درست یا غلط”؟
مطالعه نمودم که برای اطلاع بیشتر این دوست عزیز پاسخی را ارسال کردم:

قطعن این قانون یک راهکار پیشگیری است که هم برای افراد مبتدی و حرفه ای و هم در فصول گرم و سرد و البته ارتفاع بالا کاربرد دارد. طبیعتن هیچ قانونی مطلق نیست و میتوان دهها مثال در مقابل آن ذکر نمود. اما با سرکشیدن به کوههای کشورمان در تابستان و زمستان و مشاهده افراد کوهنورد و کوهپیما پی خواهید برد بسیارند افرادی که به رغم تغییرات زمان فصول و طلوع وغروب آفتاب نیازمند بازگشت از کوه در ساعت ۱۴ هستند.
درواقع قانون ساعت ۱۴ نه بر اساس زمان بلکه براساس توان و انرژی باقی مانده در افراد تدوین می شود. آنجایی که شما برای بازگشت نیازمند یک سوم انرژی خود هستید. در واقع این قانون به شما گوشزد میکند اگر صعودتان را پیش از طلوع آفتاب آغاز کرده باشید توان بدنیتان برای اتمام کار بین ۸ تا ۱۰ ساعت می باشد. این امر در تمامی انسانها نزدیک به هم است و نیاز به فصل صعود یا کم و زیاد بودن ساعت طلوع و غروب خورشید ندارد.
در نهایت آنکه با کمی تامل و نگریستن به آمار حوادث کوههای پی خواهید برد بهتر است برای کاهش حوادث اقدام به پیشگیری نمائیم بجای آنکه ناپخته ساز مخالف سر دهیم.
پی نوشت
مطلب فوق در سایت http://5610m.com درج گردیده. با توجه به محدود بودن سایتهای مولف، سایت فوق درصورت توجه به منابع و ذکر رفرنس میتواند آینده روشنی داشته باشد.
زمانیکه ما در ذیل مطالب ذکر می کنیم:
استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است.
برداشت از وبلاگ کوه قاف