انجمن پزشکی کوهستان ایران: طی یک ماه گذشته دوحادثه بر اثر غفلت حمایتچی در اتصال انتهای طناب به کارگاه، بدن و یا زدن گره در انتهای طناب موجب مصدومیت شدید یک ورزشکار یخنورد و یک مربی غارنوردی گردیده.
یکی از مهمترین آموزشهای کوهنوردی نسبت به طناب، اجتناب از رها کردن انتهای طناب بدون زدن گره ترمز (استاپر) و یا بدون اتصال به بدن و کارگاه میباشد. شاید خروج انتهای طناب از ابزار حمایت، بزرگترین غفلت و ناآگاهی حمایتچی است که می تواند خسارت جبران ناپذیری را نصیب هم طناب او نماید.
از آنجایی که بیشترین تاکید در دوره های آموزشی گره انتهای طناب در حالت فرود و یا اتصال دوسرطناب به صعودکننده و حمایتچی در زمان صعود کرده ای است، اما بیشترین حوادث در حمایت از بالا (قرقره) رخ میدهد، که طی آن بر اثر کوتاه بودن طناب خطر خروج آن از ابزار حمایت موجب سقوط فرد صعود کننده میگردد. در چنین شرایطی لازم است فرد صعود کننده پیش از اقدام به صعود از اتصال انتهای طناب به کارگاه و یا صندلی صعود حمایتچی مطمئن گردد. درغیر اینصورت خود نیز در وقوع حادثه بی تقصیر قلمداد نمیگردد.

پی نوشت
متاسفانه در حوادث پیش آمده در یک مورد شکستگی استخوان فمور و در مورد دیگر شکستگی سه مهره کمر و همینطور دنده های یک مربی حادث گردیده!

انجمن پزشکی کوهستان ایران