با اینکه بسیاری آسیب دیدن در سنگنوردی را سقوط و برخورد با سنگ و … می‌دانند، آسیب‌های شایع در این ورزش به طور عمده در بالاتنه و دست‌ها اتفاق می‌افتد و بیشتر به خاطر تمرین‌ها و حرکت‌های شدید، استمرار این حرکات و نداشتن استراحت روی می‌دهند.

۱- تزلزل موضعی. به خاطر حرکت‌های شدید و بیشتر در بولدرینگ اتفاق می‌افتد. در این آسیب، مفاصل بزرگ به خصوص شانه دچار نوعی عدم استحکام و استقرار می‌شوند و در جای خود لغزش دارند. این آسیب را باید با حرکات فیزیوتراپی که موجب تقویت عضلات و تاندون‌های اطراف مفصل می‌شوند و تحت نظر پزشک درمان کرد.

۲- پارگی‌های تاندون کتف. در اثر حرکت‌های شدید و به خصوص دینامیک، تاندون‌های اطراف شانه می‌توانند دچار کشیدگی، پارگی جزئی یا حتی پارگی کامل شوند. بر اساس نوع آسیب، درمان متفاوت خواهد بود و در مراحل بهبودی حرکات کششی و تقویتی شانه به طور حتم در دستور کار درمانی قرار می‌گیرند.

۳- آسیب‌های غلاف انگشت. پارگی جزئی یا کامل لیگامنت‌های داخل انگشتان (اتصال دهنده‌ی مفاصل و تاندون‌ها) به ویژه در گرفتن گیره‌های ناخنی و انگشتی اتفاق می‌افتد و هنگامی که فرد گیره را به صورت Crimp کامل یا نیمه می‌گیرد احتمال وقوع آن زیاد خواهد بود. برای درمان این آسیب، غیر از مراحل عمومی، استفاده از ساپورت و Tape کردن انگشت آسیب‌دیده تا حداقل ۶ هفته ضروری است.

۴- آسیب‌های تاندون. قرار گرفتن پیوسته‌ی دست در معرض فشار کانستریک یا اکسنتریک (بازشونده و جمع شونده) می‌تواند منجر به کشیدگی و حتی جراحت تاندون‌های دست شود که طیف وسیعی را شامل می‌شوند. در سنگنوردها به خصوص تاندون‌های اطراف آرنج و ساعد آسیب می‌بینند که دو آسیب‌دیدگی شایع Tennis Elbow و Golf Elbow را شامل می‌شود. کاهش فشار در دوران بهبودی، ماساژدرمانی و استفاده از تمرین‌های Pronation دست برای درمان توصیه می‌شود.

۵- سندروم عدم تحریک انگشت. این آسیب به طوری است که فرد توان حرکت دادن انگشتش را به طور مقطعی از دست می‌دهد و گویی انگشت قفل شده است. با وجود اینکه این آسیب عموما دردناک نیست و گذراست،‌ اما می‌تواند دامنه حرکت شما را ولو به طور مقطعی محدود کند. برای رفع این معضل بهتر است با پزشک مشورت کنید و همچنین از تمرینات تقویتی انگشتان استفاده کنید.

برداشت از: کوهنورد