برف کوبی از اصول اولیه برنامه های زمستانی است.

کوهنورد برف کوب بهتر است نکات زیر را رعایت نماید:

کفش ساق بلند ضد آب با لبه گیری و زیره مناسب کوهنوردی داشته باشد.

کاپشن ضد آب (غیرقابل تعریق) شلوار و دستکش ضدآب و مهمترین پوشاک یعنی گتر بلند و فیکس شده به پا داشته باشد.
(باید دقت کرد بهترین کفش موجود نیز بدون گتر مناسب کارایی خود را در هنگام برف کوبی از دست میدهد)

چوب دست یا همان باطوم کوهنوردی (اندازه شده) با گل برف های درشت در دستان و کلاه نازک و عینک مناسب در چشمان اش قرار گیرد.

علاوه بر باطوم باید کلنگ کوهنوردی نیز همراه داشته باشد تا در هنگام مواجه با برف سفت و یخزده جای پای مناسب را بسازد.

نفر اول برف کوب هر تیم باید با قدرت و سرعت این امر را انجام دهد تا بقیه نفرات تیم با مکث و ایستادگی کمتری در برنامه روبرو شوند ، نفر دوم جای پای نفر اول را مستحکم کرده بعد از چند دقیقه جای خود را با او تعویض کند.

در هنگام برف های حجیم با شیب های تند ، برف کوب باید با قدرت ، باطوم ها را به جلو رانده و گام های کوتاه و مستحکم بردارد و در برف های چند لایه با دو و یا سه ضربه محکم جای پا ایجاد کرده خود را به پیش برد و با حداکثر نیرو کار را ادامه دهد.

وظیفه مدیریت و تنظیم و تقسیم کار برف کوبی نفرات به عهده سرپرست فنی تیم است ، او که معمولا در سومین نفر صف برف کوب قرار میگیرد تا وظیفه مهم دیگر خود که همانا مسیریابی صحیح هست را بدرستی انجام دهد.

بهتر است نفرات تیم به شکل (دو به دو) جهت برف کوبی انتخاب شوند.

به یاد داشته باشیم برف کوبی در ورزش کوهنوردی عملی نفس‌گیر و سنگین است و نیازمند تمرینات جدی هوازی و قدرتی است پس تا می‌توانید جهت آمادگی بیشتر در میان هفته به این گونه تمرینات بپردازید.