“عکاس: اشکان افشار
فرو رفتن میل سونداژ نا انتها در بهمن”

طی یک ماه گذشته ۶ کوهنورد در ۳ منطقه کشورمان (بوکان- تبریز و تهران) تنها بر اثر سقوط بهمن جان خود رااز دست دادند. در هرسه مورد بی توجهی به زمان و حجم بارش و عبور از دره عامل سقوط بهمن و مرگ این عزیزان بوده. یعنی بی توجهی به ابتدایی ترین عامل سقوط بهمن! درهر سه مورد اگرعزیزان از دست رفته حتا دوره بهمن شناسی را هم نگذرانده بودند ولی به سرتیتر مقالات بهمن شناسی توجه می‌کردند نباید دچار چنین خطای جبران ناپذیری می شدند.
از آنجایی که باتوجه به حجم بارشها طی روزهای گذشته هشدارهای متعددی در مورد اجتناب از ورود به مناطق پربرف داده شده، وقوع این حوادث تلخ گویای سهل انگاری و دست کم گرفتن مرگ سپید است!

پی نوشت
چند نکته در مورد بهمن:
– در میان بهمنهای مختلف، بهمن تخته ای بیشترین حوادث را در بر داشته است.این بهمنها بدلیل حجم و وزن زیاد برف، سرعتی برابر با ۹۵ تا ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت بگیرند.
– در ۹۰ درصد حوادث ناشی از سقوط بهمن، قربانی یا فرد درگیر حادثه عامل وقوع بوده اند.
– اغلب بهمنها در شیب مابین ۳۰ تا ۴۵ درجه رخ می دهند. شیبهای تندتر توان نگهداری حجم برف را ندارند و شیبهای کمتر نیز برای به حرکت در آوردن برف نیازمند وزن زیادی می باشند.
در بین تمامی قربانیان سقوط بهمن، بالاترین آمار مربوط به خفگی می باشد. برآورد آمار ۲۰۴ حادثه سقوط بهمن در کانادا (شهری و کوهستان) مابین سالهای ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۵ نشان داده ۷۵ درصد قربانیان بهمن بر اثر کمبود اکسیژن و خفگی جان باخته اند.
– اگر مدت زمان حیاتی برای نجات قربانی بهمن را ۱۸ دقیقه در نظر بگیریم شانس افرادی که نزدیک به سطح برف قرار دارند بیش از ۹۱ درصد می باشد. این میزان شانس در افرادی که بین ۱۹ تا ۳۵ دقیقه در برف مدفون هستند تا ۳۴ درصد کاهش میابد.

برداشت از وبلاگ کوه قاف