کوه‌نوردی فقط ورزش نیست و فقط اجرای برنامه و رسیدن روی قله نیست، بلکه همبستگی افکار و دوستی و رفاقت در شرایط سخت و دشوار و نیز مقاومت و پایداری در مقابل مشکلات و نوشتن و شناخت از محیط کوه‌ستان و تاریخ کوه‌نوردی است.

متاسفانه اغلب همنوردان حال و حوصله نوشتن ندارند و خاطرات و سوابق خود را مکتوب نمی‌کنند. این به عنوان نقطه ضعف در ورزش کوهنوردی است.

کوهنوردان همیشه با یک کوله سنگین ساعت‌ها و شاید روزها در پستی و بلندی کوه‌ها و قله‌ها پیمایش می‌کنند و همه سختی‌ها را با لذت تحمل می‌کنند و از کار خود لذت می‌برند اما وقتی به منزل می‌رسند یک ساعت برای نوشتن خاطرات و گزارش برنامه زمان نمی‌گذارند.

اغلب کوه‌نوردان نوشتن را بیهوده پنداشته و یا حوصله نوشتن ندارند که لازم است کم‌کم این عادت را کنار گذاشت و در نوشتن و ثبت خاطرات جدیت بیشتری داشته باشیم.

ما در جامعه کوه‌نوردی کمبود نویسنده و اهل قلم داریم. جوانان و تحصیل‌کرده‌های کوه‌نوردی در این زمینه رسالت بیشتری داشته و لازم است تلاش بیشتری نمایند.

ابراهیم فرجی پور
باشگاه کوه‌نوردان ‌ایران

تصویر: آرننگاه در ارتفاعات شفت – اردیبهشت ۱۳۹۵ – برنامه گروه کوهنوردی سپهر رشت